Hz. İbrâhim, Kur’ân’da Allah’ın “Halîl/samimi dost” ifadesiyle nitelediği ve “ince rûhlu, yumuşak başlı, çok içli, merhametli, dönüp dönüp Rabbine yönelmek ve O’na yakın olmak isteyen biri” olarak tanımladığı peygamberlerden

Tevhîd Mertebeleri’nin üçüncüsü olan “Tevhîd-i Zât” yani Zât’ın birliği fenâ makāmlarının sonuncusudur. Bu makāma delil olarak Kur’ân-ı Kerîm’den şu âyetler verilir: “Küllü şey’in hâlikun illâ vechehû”: Allāh’ın Vech’inden başka

Şaban ayının sonlarıydı. Oruç tutulacak Ramazan ayına az kalmıştı. Selmân, bu ay içerisinde önemli değişikliklerin olacağını sezinliyordu. Çünkü Hz. Peygamber’i çok düşünceli görüyordu. Sorduğunda da tatmin edici

Eşyayı görmek ile “eşyanın ardını görmek” arasında önemli farklar vardır. Tıpkı Hz. Mûsâ ile Hızır’ın arasında vukû bulanlarda olduğu gibi! Biri duvarı görmüş, diğeri duvarın ardını; biri zâhiri görmüş, diğeri

Rivâyet edilir ki bir gün Hz. Peygamber sahâbîlerle bir yere giderken yolda boş boş oturan bir adamın yanından geçmiş ve ona selâm vermemiştir. Dönüşte aynı adamı elinde

Kuşdilini bilir misin Belkıs? Eğer bilseydin Hüdhüd’ün seni Hz. Süleymân’a nasıl anlattığını da bilirdin şüphesiz. Kuşların diline düştüysen yeryüzünün her yönüne haberin ulaşmış demektir. Yine de mutlu

Hamd-ü şükran eyledi zâtın gören vechimde; Nefsin temâşâ eden ikrâh etti o demde! Hamd ve şükür Kur’ân’ın en önemli kavramlarından ikisidir. Belki müfessirlerin ve dil bilimcilerinin genel kanaatlerine göre hamd,

“Kitap” kavramı, –en temel ve önemli kavramlardan biri olarak– Kur’ân’da yaklaşık 250 yerde geçmektedir. Ayrıca bu kavram “Kitap’lara îman” adı altında bir akîde konusuolarak da inanmamız gereken

Hayrı/iyiliği ve şerri/kötülüğü bir maşanın iki ucuna benzetirim. Maşanın uçları birbirinden ayrıdır ama alt tarafta birleşiktir. Bizim gözümüz daha çok ayrık uçlara bakmaya alıştığından, bu uçların altta aynı/tek kaynaktan çıktığını aklımıza ilk