Oturmamış bir başlık gibi gözükebilir ilk bakıldığında; ama kavramların anlamları açılıp yerli yerine konulduğunda hiç de öyle olmadığı görelecektir. Ya bir şeyin altında yatan hikmeti/ilkeyi bilmeden/öğrenmeden/araştırmadan/akletmeden yaşayacağız

“Eûzü”, sözlük anlamıyla “birine bağlı kalmak, sığınmak, yardım dilemek” anlamına gelir. Bunun bir başka ifâdesi de “istiâze” kelimesidir. Şüphesiz inanan bir insân için Allāh’a sığınmaktan daha güzel

“İnşirâh Sûresi” Kur’ân’ın resmî sıralamasına göre 94, iniş sırasına göre ise 12. sûresidir. İnşirâh; “açıp genişletmek, ferahlık, sevinç ve huzur vermek” anlamlarında olup sûrenin ilk âyetinde geçmektedir. Duhâ Sûresi’nin devâmı

“Âlemlerin Rabbi” olan Allāh nasıl “Rahîm, Rahmân, Gafûr, Raûf, Kerîm, Afüvv, Tevvâb” ise, “Âlemlere rahmet olarak gönderilen Son Peygamber” de “Rahîm, Raûf”tur. Gerçekten de Kur’ân, Allāh’ın isimlerinden Peygamber’e

Göklerin ve yerin mülkiyetinin/egemenliğinin yalnızca Allāh’ın olması, bu ikisi arasında insânın hizmetine verilen her varlığın birer emânet olduğu gerçeğini bize vurgulamaktadır. Bu noktadan bakıldığında Rûh’un taşıyıcısı olan beden de

O kadar özelsin ki Meryem, seni anlatmaya nereden başlasam bilmiyorum. Daha doğmadan Allah’a adanmış ve O’nun hoşnutluğunu kazanarak Hz. Zekeriyyâ’nın himâyesinde Mâbed’deki odaya yerleştirilmişsin. “İbadet eden” anlamına

Kelime’nin iki anlamı vardır. Birincisi “anlaşılır söz” demektir; ikinci anlamı ise “yaralama, iz bırakma, te’sir etme” dir. Arapça kullanımına göre kelime, bâzen isim, bâzen fiil ve bâzen de

Furkân Sûresi, Kur’ân’ın iniş sırasına göre 42, resmî diziliş sırasına göre de 25. sûresidir ve ismini ilk âyetinde geçen “Furkân” kelimesinden almıştır. Bu âyetten anlaşılıyor ki, Furkân, Hz. Peygamber’e inen ilâhî

Bir deyim vardır; “Bakar kör” diye. Kur’ân, Hz. Peygamber’i işte böyle bir vasfa sahip insânlardan uzak durmaya ve insân fıtratının kabule yatkın olduğu yolu tutmaya çağırıyor: “Onlara