Karanlık, fırtınalı bir gecede “kaçak bir köle” olarak geminin güvertesinden denize atılmak nasıl bir duygudur acaba? Denizin soğuk sularına gömülürken kim bilir neler düşünmüştür Hz. Yûnus? Belki

Cennet sahnesinde oyuncuları Hz. Âdem, Hz. Havvâ ve İblis’ten oluşan, seyircileri ise melekler olan, üç kişilik bir oyun sahneye konulmaktadır. Sahnenin dekorunda ise sâdece adı/sanı meçhul bir

İş yerimde ismini sorduğum bir kızdan “Şâhsanem” cevabını aldığımda çok şaşırmıştım. Aslında kendisi de isminden pek hoşnut değildi. Çünkü “sanem” kelimesi “put” anlamına gelmektedir. Ama sonradan “sanem”

Kur’ân, insanı hem fiziksel hem de mânevî boyutlarıyla ele alırken, onun yaratılışsal özüne dâir derin kavramlar sunar. Bu kavramlardan biri de fıtrattır. Fıtrat, insanın Allah tarafından yaratılırken kendisine yerleştirilen

Tebliğ yani alınan vahyi insânlara ulaştırmak her peygamberin temel sorumluluklarından birisidir. Bunu yapmayan nebî peygamberlik görevini ihmâl etmiş olur. Kur’ân bu gerçeği şöyle vurgular: “Peygamber, (kendisine emânet edilen)

Kur’ân’ın içerisinde Allah’ın bir “inek” kesmesini emrettiği tek yer Bakara 2/67. âyette yer almaktadır. Zaten Bakara Sûresi’nin adı da bu olaydan alınmadır. Bakara Sûresi, bilindiği gibi Kur’ân’ın en uzun

Hz. İbrâhim önce “Sâre” ile evliydi. Fakat evliliklerinin üzerinden yıllar geçmesine rağmen çocuk sâhibi olamamışlardı. Yaşı epeyce ilerlemişti Hz. İbrâhim’in. Sonun da Sâre’nin de oluruyla câriyesi Hâcer ile evlendi. Bir

Yaratılışın delillerini ortaya koyan Vâkıa/57-73. âyetlere dikkatle baktığımızda, bu âyetlerdeki öznenin “ben” değil “biz” yani Arapçasıyla “nahnu” olduğunu büyük bir hikmetle görmekteyiz. Başka bir ifâde ile Allāh, gerçekleştirdiği

Hz. Îsâ’nın, Luka İncili’nde geçen bir sözü vardır. Bu sözü öğrencilerinden biri, vefat eden babasını gömmek için izin istediğinde ona söylemiştir: “Sen ardım sıra gel ve bırak ölüler